Rozdział 46

-Możemy pogadać? 

-Um, jasne wejdź.

Otwarłam szerzej drzwi, by chłopak mógł wejść i  zaprowadziłam go do salonu. 

-Więc w czym problem? 

-Ja... Myślę, że powinniśmy zerwać.

-Przesłyszałam się? Niedawno zaproponowałeś mi wspólne zamieszkanie.- zauważyłam. 

-Oferta jest... Trochę nieaktualna.- uśmiechnął się lekko. 

-Zdążyłam zauważyć. A mogę poznać powód?- uśmiechnęłam się w taki sam sposób. 

-Jesteś w cholerę niezdecydowana!

Wbiłam w niego lodowate spojrzenie. 

-Założę się, że gdybym ci dała tyle samo czasu i tą samą decyzję, zdążyłbyś zmienić zdanie dwieście razy, a i tak nie byłbyś zdecydowany. 

Wypuścił ze świstem powietrze z płuc. 

-Irytuje mnie to po prostu. 

-Zrywasz ze mną tylko dlatego? Kilka godzin temu mówiłeś, że dajesz mi wybór i mogę przylecieć kiedy chcę! 

Wzruszył ramionami.

-Zerwałbyś ze mną, gdybym była teraz z tobą w Monachium? 

-Pewnie nie. 

Pokręciłam z niedowierzaniem głową i uderzyłam go w twarz.

-Tak fałszywej osoby, jeszcze nie widziałam. 

Rozmasował zaczerwieniony policzek i wybiegł z mieszkania. 

 

~*~

 

Nad ranem znowu usłyszałam dzwonek do drzwi. Nie miałam najmniejszej ochoty otwierać. Wieczorna rozmowa z Mario, upewniła mnie w przekonaniu, że 90% ludzi to świnie i nie warto poświęcać im czasu.

Osoba stojąca przed drzwiami nie zamierzała odpuścić. Stała i dzwoniła dobre piętnaście minut. W końcu wstałam i otwarłam.

-Musimy pogadać. 

Jęknęłam, słysząc znowu to samo stwierdzenie.

-Czego tu chcesz?

Uniosła w zdziwieniu brwi. 

-Nie musisz być taka ostra. 

Zmierzyłam ją lodowatym spojrzeniem. 

-O czym chciałaś porozmawiać?- weszłam do kuchni i nalałam do szklanek soku. Podałam jedną dziewczynie, z drugiej się napiłam. 

-Widziałam wczoraj Mario. 

Wzniosłam oczy do nieba. 

-Całował się z Iggie. 

Otwarłam szerzej oczy ze zdziwienia. 

-Co? Kiedy? Gdzie? Co? Jak? Opowiadaj! 

Usiadła na krześle.

-Wracałam od Clarie... I widziałam ich w parku. Powinnaś z nim pogadać. On cie zdradza!- oburzyła się. Uśmiechnęłam się lekko. 

-Nie interesuje mnie to z kim się całuje, gdzie i kiedy.  Już nie. 

Zmarszczyła brwi. 

-Zerwaliśmy. 

-Rzucił cię?!- otwarła szeroko oczy- Jeszcze miesiąc temu chciał, żebyś wyjechała z nim! 

-Najwyraźniej zmienił zdanie. Przynajmniej znowu jestem singielką- zaśmiałam się. 

Uśmiechnęłam się, ale w środku, to naprawdę bolało.